Złoty skarb z czasów Aleksandra Wielkiego
Skarb składa się z 37 wykonanych ze złota aplikacji, które dekorowały uzdę konia jednego z trackich władców. Górny element jest zrobiony z dwóch okrągłych tarcz, które łączy protoma z głową orła. Biorąc pod uwagę ozdobność uprzęży, badacze zakładają, że była ona używana podczas parad i ceremonii religijnych. Znalezisko datuje się na koniec IV bądź początek III w. p.n.e. Bardziej precyzyjne datowanie wskazuje na lata 320-280 p.n.e.
W zgodnej opinii badaczy znalezisko z Silihlyar jest rzadkie, a przez to również intrygujące. Fragmenty uprzęży nie znalazły się w grobowcu bez powodu. Zostały tam umieszczone – wraz z końmi, które złożono w ofierze – jako część inwentarza, który najpewniej miał służyć władcy w zaświatach.
Podczas wykopalisk archeolodzy z zaskoczeniem ustalili, że grób był już plądrowany w starożytności. Jednak złota uprząż była w nim tak dobrze ukryta, ze umknęła uwadze antycznych rabusiów.



Komentarze
Prześlij komentarz